Kendini Tanımakla Başla

Ne de güzel olurdu kendimizi bir film izler gibi izleyebilmek dışarıdan. Aldığımız kararları, sevinçlerimizi, kederlerimizi… Maalesef bu bir hayal ve maalesef kendimizin yabancısıyız.

Sorunlarımızın temel nedenlerinden başlıcası, daha kendimizi tanımıyor oluşumuz değil midir? İçimizde yatan cevherleri, yetenekleri ve potansiyelimizi daha kavrayamamış oluşumuz değil mi?

Hayattan ne gibi şeyler bekliyoruz? Ne bu nefes alışverişinin sebebi? Neden bu varoluş? Bunlara karşılık bulamıyorsak biz kendimizi tanımıyoruz demektir. Daha kendimizi tanımadan, kendimizden ne istediğimizi bilmeden, diğer insanlardan bir şeyler alabilme telaşesindeyiz. Haliyle tatminsizlik sarıyor etrafımızı ve yavaş yavaş mutsuzluğun diplerine doğru batıveriyoruz. Peki nasıl tanıyacağız kendimizi?

Kendimizi tanımanın en kestirme yolu çevremizi tanımaktır. Çünkü çevremiz bir nevi bizim yansımamızdır. Beraber oturduğumuz, beraber yediğimiz içtiğimiz insanlar bizden bir parça taşır içlerinde. Ağladığımızda ya da güldüğümüzde yanımızdan ayrılmayanlar, yolda görsek sadece selam vermekle yetindiklerimiz veya yağmurlu havada su dahi vermeyeceğimiz insanlar; bir çevremiz var ve çevremiz bize giden yolda en etkili anahtarımız.

Hepimiz kendimizi temsil eden tertemiz birer sayfayla doğduk. Ve hepimiz ellerimizde, siyahından beyazına, kırmızısından yeşiline kadar rengarenk kalemlerle yaşamak denilen bu yegâne maceraya başladık. Kiminin sayfasını siyah kalemlerle kararttık. Kiminin sayfasını beyaz kalemlerle özüne çevirmeye çalıştık. Kimine aşkın rengi kırmızıyı, kimine de dostluğun rengi yeşili nüfus ettirdik.

Peki hiç dönüp baktık mı bizim sayfamız ne halde. Zift gibi kararmış mıyız yoksa hala temizliğinden ödün vermemiş mi sayfamız. Kimlerle beraber olmuşuz ve kim bize ne denli aktarmış kaleminin rengini.

Şöyle bir çıkalım bulutların üzerine ve kendimizi uzaktan seyre dalalım. Şu sorulara cevap arayalım gördüğümüz manzarayla beraber. Neredeyim? Kiminleyim? Sevdiğim insanları neden seviyorum veya sevmediğim insanları hangi sebeplerden sevemedim? Çevremdeki insanlar beni gerçekten mutlu ediyor mu? Kimlerle beraberken huzursuzum? Ya da kimlerle huzurla doluyor dört bir yanım?
Teker teker tartalım bunları içimizde ve hayatımıza etkisi olan insanların bize yakınlığını ve uzaklığını mukayese edelim.

Çevremizin güzelleşmesi için önce bizim güzelleşmemiz gerekir. Biz güzelleşelim de ardından geriye kalan siyah sayfaları beyaza boyarız. Mevlana’nın da dediği gibi: ‘’Bülbül güle, karga çöplüğe götürür.’’ Güzel insanlarla beraber olmak dileğiyle…

You may also like...

Bir Cevap Yazın