Bakma Bana Öyle

Bakma bana öyle!
İçim acıyor.
Senin için yapamayacaklarım takılıyor,
Senin için ta içimde diktiğim ağacın dallarına.
Bir salıncak misali salınıyor.
Ve her salınış bir yakarış misali semaya yükseliyor.
Bakma bana öyle!
Gözünün beyazında umut bulduğum güzel kadın.
Sonrası bana kalıyor.
Yaşanamaz hale gelen ne varsa şu fani zamanda
Bir bir yokluyor kalbimin duvarlarını.
Bakma bana öyle!
Yanmanın ötesinde,
Donup kalmanın eşiğinde bedenim.
Bakma bana öyle!
Ellerin… Ellerin geliyor ellerime.
Ve dahası dokunamamak ellerine.
Koşturma şimdi beni dağın tepelerine.
Nefesim, bir ormanın ortasında yangın yeri gibi.
Bakma bana öyle!

Saç telin kalmış tarağımda,
Saçların karışmış saçlarıma.
Bakma bana öyle!
Karlar yağıyor avuç içlerime,
Ve güneşlerim eritemiyor yokluğunu.
Bir yaprak dahi kıpırdamıyor rüzgârımla.
Bakma bana öyle!
Bilirim daha kaç mevsim mevsimsizim. Bilirim daha kaç kış sensizim.
Ölü yapraklarım düşüyor ağustosun ortasında bile.
Bakma bana öyle!
Kimseler sensiz değil ki.
Ne bilsin kimsesizliğimi.
Ne bilsin sensizliğimi?
Ne bilsin yüzümdeki çizgileri?
Bakma bana öyle!

O küçük kız değilim artık.
Büyüdüm bende.
Büyüdüm anne!
Ulu orta ağlamak yasak artık, elma misali.
Geceleri yârim gözyaşlarım.
Geceleri soğuk duvarlarım.
Kimselere demem.
Büyüdüm, çok erkenden.
Bakma bana öyle!
İçimdeki kavgalarda kan gövdeyi götürdü.
Kanar içimde sensizlik.
Yağar yorganıma yastığıma,
Ne varsa sana dair.

Bakma bana öyle!
Kaçacak yerim yok gözlerinden.
Sığamam yerin yedi katına bile.
Sarılamam sen diye duvarlarıma.
Bakma bana öyle!
Bakma bana öyle!
Sular durmaz artık bende.
Bir denizin ortasında da olsam
Sönmez içimin yegâne yangını,
Yine de… Bakma bana öyle!

 

 

BETÜL HARMANBAŞI

[Toplam:0    Ortalama:0/5]

You may also like...

Bir Cevap Yazın