Beyaz Umut

Sabah kalkınca ilk işim yanı başımdaki

pencereden dışarı bakmak oluyor. Her sabahın,

her yeni bir günün insanı daha mutlu ve

daha huzurlu zamanlara taşıdığına inanan biriyim

Bu sabahta bu umutla kalktım yatağımdan,

her zamanki gibi pencereye yöneldim ve

dışarı bakmaya başladım. Umutla beklediğim

güzellikler kar tanelerinin içine saklanmış

gök kubbeden üstümüze yağmakta olduğuna şahit oldum.

Her yer bembeyaz, her kar tanesi birbiri

ardına düşerken toprağa, biz sadece dışarı

bakar Yaradan’ın isteğiyle tecelli etmiş bir

doğa olayı gibi görürüz. Aslında

kar bizim için yağmaktadır.

Kar bütün sadeliğiyle, bütün masumiyetiyle,

bütün güzelliğiyle; kusurlarımızı, ayıplarımızı

eksikliklerimizi ve günahlarımızı örtmek için

yağmaktadır. Aslında kar, biz her ne kadar

farkında olmasak bile, bizim için yağmaktadır.

Bu yılın son kar taneleri yağmaktadır üstümüze,

bu senenin, bizim için neredeyse hiçbir zaman

unutulmayacak kötü zamanlarını bize unutturmak

için, kötü olan ne varsa silmek için,

kar inadına yağmaktadır. Ben bu yılın

son sabahında, son gününde bu satırları yazarken,

bu yıldan bize ne mi kaldı. Pencereden dışarı bakın.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir