Yolun Sonunda

0

Hayat, dünya için mutsuzluğa ödün verecek kadar cömert değildir ki.
Niye mutsuz olmak için insanlar kendini bu kadar parçalıyor anlamıyorum.
Sen neden mutsuz hissediyorsun kendini?
Elinle değiştiremeyeceğin bir şeyi düşünüp mutsuz olmak çok manasız geliyor kulağa.
Karanlıklar her zaman olur; her karanlığın içinde de ufacık bir ışık olur. Karanlığın içindeki o ışığı düşünüp koşacaksın mutluluğa, karanlığa bakıp mutsuzluğa hapsetmeyeceksin kendini. O küçük ışık için koşacaksın! Sen karanlığa baktın diye de kimse sana ödül vermez bunu da unutma.
O aydınlık her defasında uzaklaşacak; ama sen yinede o aydınlığı bırakmayacaksın. O uzaklaştıkça sen tekrar devam edeceksin, o senden gittikçe sen yeniden peşinden gideceksin.
Sen o aydınlığa gitmenin mutluluğunu, aydınlığa kavuştuğun o anı düşünerek devam edeceksin ve bu kadar uğraşın sonunda peşinden gittiğin aydınlığa kavuşup mutluluğu bulacaksın.

AYŞE KARTAL

Bir Cevap Yazın