Hiç

^^
Bir benmişim içindeki hapiste kaybolan.
Bir benim çarem yokmuş kendime.
Gökyüzüm hep siyah ve ben ayla bakışırken,
Meğer ne ışıklı hayatlar varmış; dünyaya kör.
Bir tek benim zorum zor, yalnızca benim dünyam yalnızmış.
Etraf kalabalıkmış kendi içinde; kendi renginde; kendi yüzsüzlüğünde.
Kör olmak varmış olup bitene, 
Yüzsüz olmak varmış nefes alıp veren her nankör zerreye.
Zerre… o küçücüklüğüyle belki bir hiç, belki büsbütün ve dev.
Nefes… belki bir cüret yaşamak için, belki de yavaştan yaklaşan ölüm.
Baktığın yerdeyim, gördüğün yer benim değil.
Benim olan bir hiç. 
Ve sen, zihninin karanlığından ibaretsin.
Karanlığın karanlığımla örtüşemez.
Bana göre zifiri
Bana göre boşluk
Bana göre hiç.

e.p.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir