UTANMAKTAN  UTANIYORUZ

 

UTANMAKTAN  UTANIYORUZ

“Utanmaktan utanıyoruz”

Dinlediğim bir konferans sonrasında beni çok etkileyen bir cümle olmuştu. Birkaç gün öncesinde katıldığım konferansta Vehbi Vakkasoğlu’nun bu sözleriydi bütün gün aklımda dolanan.

Gün geçtikçe güzelleştiğini sandığımız dünyada aslında birçok şeyin çirkinleştiğinin farkına bile varamıyoruz. Her gün yüzlerce haber görüyoruz intiharlar, cinayetler, kazalar… O haberleri okuyoruz ama eskisi gibi bizim canımızı yakmadığını bile fark edemiyoruz. Eşini, çocuğunu, komşusunu öldüren insanlar milyonlarca insanın önünde öldürdüm diyebiliyor ve gülüyor anlayacağınız utanmaktan utanıyor.

Etrafımızdaki insanlar hakkında yalan yanlış şeyler konuşuyoruz. Çevremizden duyduklarımızla ya da gördüğümüz kadarıyla… İşin aslını bilmeden o insanı eleştirebiliyoruz. Ama o insan karşımıza geçtiğinde hiçbir şey olmamış gibi yüzüne gülerken utanmaktan utanıyoruz

Sabahları yola çıktığımızda yerleri süpüren bir ağabey görüyoruz. Kabaca tabir edersek bir çöpçü… O insan evde bekleyen ailesine ekmek parası götürmek için Dünyanın pisliğini temizlerken biz onun gözlerinin içine baka baka elimizdeki çöpleri yere atabiliyoruz. Bunu ona yaparken utanmaktan utanıyoruz.

Büyüklere saygı diye bir şey vardı. Şimdi ise büyükleri hiçe sayıp kararlar alıyoruz, üslubumuza dikkat etmeden paldır küldür konuşuyoruz. Belki oturmamıza kalkmamıza dikkat bile etmiyoruz. Yaptığımız bu saygısızlıktan utanmaktan utanıyoruz.

Kimi zaman etrafımızdaki her şeyi eleştiriyoruz. En çokta insanları… Kimisinin kıyafetlerini eleştiriyoruz, kimininse sözlerini. Ama düşünüyor muyuz onları bu duruma getiren şeyin ne olduğunu.

Sıcak yuvalarımızda oturmuş gülüp eğlenirken kışın ortasında, sofralarımızı donatırken doyuramadığımız gözlerimizle hangimiz düşünüyoruz sokakta tir tir titreyen insanları? Lokmalarımız boğazımızdan keyifle geçerken aç insanları gördüğümüzde sokaklarda çöpten yiyecek toplarken, umursamayıp geçebiliyoruz… Utanması gereken onlar değil bizlerken utanmaktan utanıyoruz.

Hayvanlara merhameti öğütlerken peygamber efendimiz(s.a.v.) görmezden geliyoruz etrafımızdaki hayvanları. Bazılarımızsa eziyet ediyoruz fakat sadece sevgiye muhtaç o çaresizlerin canını yakarken utanmaktan utanıyoruz.

Siz, siz olun utanılması gereken şeyleri yapmaktan kaçının. Onların yerine kendinizi koyun, koyun ki aslında utanması gereken kim onu anlayabilin! Utanmaktan utanmayın. Utanmak güzeldir. Utanmak insanlıktır. Kimi zaman gerçekler, kimi zamanda çaresizliktir. Her şeye rağmen utanmak güzeldir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir