ÖZGECAN ASLAN

Gazete de habere ilişkin yazıyı okurken dehşete kapıldım. Yazının tamamını okuyamadan kapatıp, bir kenara fırlattım gazeteyi. Sadece beni değil, koskoca bir milleti ağlattı Özgecan. Son vedasında yüzümüze inen yumruk gibi dağıttı hepimizi. Milyonlara bir kez daha hatırlattı ‘’insan’’ olmanın ne kadar önemli olduğunu. Edep denen makamın insan yaşamı için hayati önem taşıdığını bir kez daha kanıtladı bize bu kardeşimiz. Ailesinin bu tarifsiz acısı hepimizin utancı oldu maalesef. Kan dondurucu bu olay karşısında nice insan evladı ağzını bile açamadı ne yazık ki! Tek bir kelam dahi etmedi, edemedi. Neden? Pahası az ölümler ülkesi burası, aklını oynatmış insanların memleketi, gün geçtikçe daha da cani(le?)ilen yer. ınsan hayatının zerre kıymeti olmadığı bir yer. Aslında bir bakıma haklılar da bu olaya sessiz kalanlar. Ne denilebilir ki bu elim olay üzerine? ‘’MELEĞİM’İN ÜZERİNE TOPRAK ATMAYIN’’ diyen bir baba… Tüylerimizi diken diken eden o feryat üzerine ne denilirdi? Azıcık dahi olsa hangi söz o ailenin acısının dinmesini sağlardı? O ateş sadece Özgecan’ı değil bütün yürekleri yaktı. Ufacık da olsa vicdanı olan iyi baksın bu fotoğrafa ALLAH aşkına. Kim bu kadar acımasız olabilirdi ki? Kim bu vahşeti yapabilirdi? Kim kıyabilirdi babasının deyimiyle o meleğe… Gözü dönmüş bu caniler nasıl aramızda dolaştılar? Zor olacak biliyorum ama gözlerinizi kapatıp 15-20 saniye o acılı ailenin yerine koyun kendinizi. Çok değil 15 saniye sadece. Düşüncesi bile zor değil mi? Bizim düşünmek bile istemediğimiz bu olayı Özgecan’ın ailesi tüm gerçekliğiyle yaşadı. Aklı ermiyor insanın hala olanlara. Evet, bir milleti ağlattı Özgecan. Herkes yürek burkan bu olay için kenetlendi. Bu vahşeti yapan canilerin en ağır cezayı alması için herkes aynı paydada birleşti. Peki gerek var mıydı Özgecan’ın canına, kenetlenmek için? Gerek var mıydı bu olaylara çözüm aramak için? Gencecik yaşta kardeşimizin ölümüne sebep olan bu ve bunun gibi olaylara yüreklerimiz yanmadan çözüm bulunamıyor muydu? Ne yazık ki bu utanç hepimize yeter bence! Aslında söylenecek bir şeyde kalmadı, kelimeler kifayetsiz kaldı artık. Çünkü bu kardeşimiz giderken her şeyi bir bir söyledi bizlere, daha doğrusu anlayan herkese. Ama bu olayla ilgili konuşulduğu için söylüyorum, bu cümleme dikkat edin lütfen! Bu ve bunun gibi olayların fazlasıyla bilincinde olan insanlar bahsimizden dışarı. ‘’Muhafazakâr diye geçinen kendini bilmez insanımız namusu sadece ve sadece kadına yüklemi?’’ Oysa Hz. Yusuf (as) olmaktı asıl namus. Abes olur mu bilmem ama şu söz beni çok etkilemişti: ‘’Yusuf iffet olduktan sonra, Züleyha afet olsa ne yazar.’’ Çoğu şeyi anlatıyor aslında bu söz değil mi? Çok zordu Yusuf’u görmeyen gözün Züleyha’yı anlaması, çok kolaydı Yusuf’u görmeyen gözün Züleyha’yı kınaması… Yani iffet ve namus sadece kadının değil tüm insanların meselesi değil mi? Hidayete eren şuurlu insan bunu elbette ki çok iyi bilir. Hak terazisi hiçbir zaman şaşmaz! Bu olaya beşeri adalet kâfi gelmez belki; ama İnşallah adalet muhakkak yerini bulur.

Özgecan Kardeşimize Allah’tan Rahmet, Kederli Ailesine Sabırlar Dilerim. Mekanın Cennet Olsun Kardeşim…

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir